در استانه بحران اتمی جمهوری اسلامی ایران با جامعه بین المللی و امكان مداخله نظامی امریكا، گفت و گوی پیاده كردن سیستم فدرالی در میان ایرانیان خارج از كشور شدت گرفته است و در این مورد نشستها و دیدارهای میان نمایندگان احزاب و گروهای مختلف سیاسی انجام می گیرد كه اخرین انها همین نشستی است كه قرار شده در ماه ژوئن امسال در پاریس انجام بگیرد. برای این نشست نمایندگانی از طرف سازمانها و احزاب كرد از جمله حزب دمكرات كردستان ایران هم دعوت شده اند.
چنانكه همه میدانند وجود رژیم دیكتاتوری در ایران كه نمایند گی قشر معینی از جامعه را به عهده دارد و سعی میكند كه حاكمیت خود را به زور و با نادیده گرفتن حق سایر اقوام و ملتهای مختلف به انها تحمیل كند و تلاش برای از بین بردن زبان و اداب و رسوم دیگر ملتها و محروم نگهداستن انها از منابع طبیعی و سرمایه های ملی و تسلط یك قشر بر سر دیگران تمام پیوندهای تاریخی بین ملتهای كه ایران را تشكیل داده اند از بین برده است و زمینه برخوردهای نژادی و مذهبی را بین اقوام ایرانی فراهم كرده است و تنها راهی كه بتواند مردم ایران را تشویق به همزیستی مسالمت امیز كند شاید سیستم فدرالی باشد.
ملت كرد كه هیچ وقت سنگر مبارزه را در برابر هیچ كدام از حاكمان ستمگر رها نكرده و بزرگترین قربانی جمهوری اسلامی ایران است حداقل خواسته ای كه باید به ان راظی باشد سیستم فدرالی است و در این شرایط منافع ملی ما ملت كرد شاید تظمین شود.
اما سرنوشت ما مردم یارسان در چهار چوب سیستم فدرالی چه خواهد شد? ایا تضمین منافع ملی كرد در چهار چوب چنین سیستمی پاسخگوی خواسته ها و نیازهای ما مردم یارسان با توجه به ویژگی های فرهنگی و مذهبی خواهد شد? ایا استان اكثرا كرد نشین كرمانشاه كه محل سكونت مردم یارسان است در چه موقعیتی قرار خواهد گرفت? اینها پرسشهای است كه باید مورد توجه فعالین یارسانی باشد و هدف من هم از نوشتن این مطلب مطرح كردن اینها بود.
تجربه نشان داده كه با وجود حل مسێله ملی هم مردم یارسان زیر فشار تبعض دینی قرار می گیرند. نمونه اش حق كشی مردم یارسان ( كاكێ) درچهار چوب دولت فدرال كردستان عراق است. نمونه دیگر ان ولی در قیاس كوچكتر اردوگاه پناهندهان كرد ایرانی در رمادی عراق بود كه ما مردم یارسان از هر گونه اذیت و ازاری از دست برادران اهل تسنن در امان نبودیم و احزاب با نفوذ كرد همه فقط نظاره گر این تبعضات دینی بودند و از نفوذ خود برای كم كردن ان استفاده نكردند.
این جنب و جوش و تحرك سیاسی در میان ایرانیان خارج از كشور به اندازهای جدی است كه ما مردم یارسان را به جنبش در اورد و باید سعی كنیم خواسته هایمان را از همین حالا در چهار چوب چگونگی پیاد كردن سیستم فدرالی ایران بگنجانیم یا حداقل مطرح كنیم. چون نیازهای فرهنگی و مذهبی ما در چهار چوب برنامه و اساسنامه هیچ حزب یا سازمان سیاسی ای چه كرد و غیر كرد گنجانده نشده است.
برای رسیدن به چنین هدفی ما احتیاج به همبستگی داریم. امروز برای من همبستگی به این معنی است كه فعالین یارسانی بتوانند با بكار گیری تجربات مختلف دست به دست هم داده و از جنبش نو پای مردم یارسان، جنبش دمكراتیك یارسان (جدی) همایت كرده و با توجه به ساختار دمكراتیكش ان را برای شركت در چنین بعثهای و مطرح كردن خواسته های اماده كنند.
ا. مرادی hmeradi@hotmail.com
Date: 29 May 2007 Views: 329
Print
